Öz

Amaç:
Bu çalışmada iki yıllık süre içinde hastanemiz yoğun bakımımıza kabul edilen
zehirlenme olgularının demografik özelliklerini, zehirlenme nedenlerini, yoğun
bakımdaki prognozlarını ve kalış sürelerini, mekanik ventilatör ve
ekstrakorporeal destek tedavisi gereksinimlerini değerlendirmeyi amaçladık.

Gereç ve Yöntemler:
Yoğun bakım ünitemize 1 Ocak 2017- 31 Aralık 2018 tarihleri arasında kabul
edilen 138 hastanın  yaş ve cinsiyet
dağılımları, zehirlenme nedenleri, acil servise başvuru süreleri ve acil
servisten yoğun bakıma alınma süreleri, yoğun bakımda ve hastanede kalış
süreleri geriye dönük  araştırıldı.

Bulgular:
Zehirlenme nedeni ile yoğun bakıma kabul edilen 138 hastanın 74'ü (%53,6) kız,
64'ü (46,4) erkekti. Yaş ortalaması 118,4 (8-218 ay) aydı. Olguların %34,8',
kaza, %50,8'i özkıyım amaçlı ve %14,4'ü keyif verici madde sonucu
zehirlenmeydi. Hastaların 106‘i  (%76,8)
ilaçlarla, 32’si (%23,2) ilaç dışı maddeler ile zehirlenmişti. İlaç ilişkili
zehirlenmelerde santral sinir sistemi ilaçları en sık rastlanan ajan iken, ilaç
dışı etkenlerden en sık sentetik kanabinoidler gözlendi.Antidepresan ilaçlar en
sık neden olarak saptandı. Yoğun bakımda ortalama kalış süresi 2,2  gün (1-24 gün)'dü. Mortalite oranı %2,1'di.

Tartışma:
Çocukluk çağı zehirlenmeleri hastaneye başvuruların en sık nedenlerinden
biridir.. Zehirlenmenin erken farkedilmesi ve uygun tedavi yaklaşımları hayat
kurtarıcıdır. Aile eğitimi, ilaçların çocukların ulaşamayacağı yerlerde
saklanması, reçetesiz ilaç satılmaması gibi koruyucu önlemler önemlidir.
Çalışmamızda keyif verici maddeler ile zehirlenme oranı yüksek bulunmuştur. Bu
artışın azaltılması için çevre bilinci ve devlet denetimlerin arttırılması
gerekmektedir. 

Anahtar Kelimeler: Zehirlenmeler, çocuk yoğun bakım, sentetik kanabonoidler

Kaynakça

  1. Akgül F. Er A. Çelik FÇ. Çağlar A. Ulusoy E. Yılmaz D ve ark. Çocukluk Çağı Zehirlenmelerinin Geriye Dönük Olarak İncelenmesi. J Pediatr Emerg Intensive Care Med 2016;3:91-6.
  2. Sahin S. Carmen KB. Dinleyici EC. Acute poisoning in children; data of a pediatric emergency unit. Iran J Pediatr 2011;21:479-84
  3. Araz C. Toklucu MÖ. Nizamoğlu M. Pala E. Ümraniye Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Acil Servise Başvuran Zehirlenme Olgularının Değerlendirilmesi. Bakırköy Tıp Dergisi 2017;13:57-64
  4. Özcan N. İkincioğulları D. Ulusal zehir danışma merkezi 2008 yılı çalışma raporu Özeti. Türk Hij Den Biyol Derg. 2009;66 (Özel Sayı 3):29-58.
  5. Hatipoğlu NŞ. Adolesanlarda psikososyal gelişim. Turkiye Klinikleri J Fam Med-Special Topics 2013;4:12-5.
  6. Üstü Y. Uğurlu M. Ergenlik döneminde ruhsal sağlık ve yaşam kalitesi. Turkiye Klinikleri J Fam Med-Special Topics 2014;5:59-63.
  7. Yalaki Z. Çakır İ. Taşar MA. Yalçın N. Bilge YD. Anne ve ergenlerdeki depresif belirtilerin ergen intiharları ile ilişkisi. Dicle Tıp Dergisi 2012;39:350-8.
  8. Johnson LA. Parsons ME. Adolescent suicide prevention in a school setting use of a gatekeeper program. NASN Sch Nurse 2012;27:312-7.
  9. Lee H. Lin HJ. Yeh ST. Chi CH. Guo HR. Presentations of patients of poisoning and predictors of poisoning-related fatality: findings from a hospital-based prospective study. BMC Public Health 2008;8:7
  10. Ozdel O. Varma G. Atesci FC. Oguzhanoglu NK. Karadag F. Amuk T. Characteristics of suicidal behavior in a Turkish sample. Crisis 2009;30:90-3.
  11. Ozdemir R. Bayrakci B. Tekşam O. Yalçin B. Kale G. Thirty-three-year experience on childhood poisoning. Turk J Pediatr 2012;54:251-9.
  12. Tekerek NÜ. Dursun A. Akyıldız BN. Çocuk Yoğun Bakım Ünitesinde Takip Edilen Zehirlenme Olgularının Geriye Dönük Değerlendirilmesi. J Pediatr Emerg Intensive Care Med 2016;3:21-6.
  13. Öntürk AY. Uçar B. Eskişehir bölgesinde çocukluk çağı zehirlenmelerinin retrospektif değerlendirilmesi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 2003;46:103-13.
  14. Neighbors B. Kempton T. Forehand R. Co-occurence of substance abuse with conduct. anxiety. and depression disorders in juvenile delinquents. Addic Behav 1992;17:379-86.
  15. Crosby R. Salazar LF. Diclemente RJ. Yarber WL. Caliendo AM. Staples-Home M. Health risk factors among detained adolescent females. Am J Prev Med 2004;27:40410.
  16. Güler N. Güler G. Ulusoy H. Bekar M. Lise öğrencileri arasında sigara. alkol kullanımı ve intihar düşüncesi sıklığı. Cumhuriyet M J 2009;31:340-5.
  17. Kabasakal U. Elazığ’da İntihar Olaylarının Sosyolojik Analizi. Elazığ: F.Ü. Sosyal Bil. Enst. Doktora Tezi 2005
  18. Manzar N. Saad SM. Manzar B. Fatima SS. The study of etiological and demographic characteristics of acute household accidental poisoning in children-a consecutive case series study from Pakistan. BMC Pediatr 2010;10:28.
  19. Lin YR. Wu TK. Liu TA. Chou CC. Wu HP. Poison exposure and outcome of children admitted to a pediatric emergency department. World J Pediatr 2011;7:143-9.
  20. Yorulmaz A. Akbulut H. Yahya İ. Aktaş R. Emiroğlu HH. Peru H. Çocuk Acil Servisine Zehirlenme Nedeni ile başvuran Olguların Geriye Dönük olarak Değerlendirilmesi. J Pediatr Emerg Intensive Care Med 2017; 4: 96-103.
  21. Ağın H. Çalkavur Ş. Olukman Ö. Ural R. Bak M. Çocukluk çağında zehirlenmeler: Son 2 yıldaki olguların değerlendirilmesi. J Pediatr 2002; 11:186-96.
  22. Yılmaz HL. Derme T. Yıldızdaş D. Alhan E. Çukurova bölgesindeki çocukluk çağı zehirlenme olgularının değerlendirilmesi. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 2009;52:68-74.
  23. Even KM. Armsby CC. Bateman ST. Poisonings requiring admission to the pediatric intensive care unit: A 5-year review. Clin Toxicol 2014;52:519-24.
  24. Jayashree M. Singhi S. Changing trends and predictors of outcome in patients with acute poisoning admitted to the intensive care. J Trop Pediatr 2011;57:340-6.

Nasıl atıf yapılır

1.
Emeksiz S, Perk O. Çocukluk Çağı Zehirlenmeleri: Tehlikenin Farkında mıyız!. Turk J Pediatr Dis. 2020;14(6):465-470. https://doi.org/10.12956/tchd.585124