Öz

Amaç: Çocuklarda özofagus patolojilerinin sıklığı, bu hastalıkların yaş, cinsiyet ve semptomlarla ilişkisini içeren veriler sınırlıdır. Çalışmanın amacı, çocuklardaki özofagus patolojilerinin sıklığının, etiyolojisinin, endoskopik ve histopatolojik özelliklerinin incelenmesidir.

Gereç ve Yöntemler: Birimimizde Mayıs 2009 - Haziran 2015 tarihleri arasında özofagogastroduodenoskopi yapılmış 1-17 yaş aralığında hastalar retrospektif olarak incelendi (n=3081). Hastaların dosya bilgilerinden yaşı, cinsiyeti, şikayetleri ve endoskopik bulguları kaydedildi. İstatiksel değerlendirmede iki grup karşılaştırmalarında normal dağılım gösteren değişkenler için Bağımsız İki Örnek t testi, normal dağılım göstermeyen değişkenler için Mann-Whitney U testi, kategorik değişkenlerin karşılaştırılmasında Ki-kare testi kullanıldı.

Bulgular: Toplam 335 hastanın (%10.8) özofagusunda patoloji mevcuttu (205 hastada endoskopik, 12 hastada histopatolojik, 118 hastada hem endoskopik hem de histopatolojik). On yaşının üzerindeki hastalarda özofagus patolojisinin daha sık görüldüğü tespit edildi (p<0.001, OR: 1.65, %95 CI: 1.31-2.08). Reflü şikayeti (89 hasta, %26.5, p<0.001, OR: 7.58, %95 CI: 5.61-10.25) ve disfajisi (10 hasta, %2.9, p<0.001, OR: 7.01, %95 Cl: 3.00-16.35) olan hastalarda özofagusta patoloji saptanma oranının daha fazla olduğu saptandı. Hiatal hernisi olan tüm hastalarda (n=8) histopatolojik anormallik bulunurken, endoskopik olarak yüksek evre özofajit olanlarda daha sık histopatolojik anormallik olduğu tespit edildi.

Sonuç: Çalışmamızda, 10 yaşın üzerinde, reflü şikayetleri ve disfajisi olan hastalarda özofagogastroduodenoskopinin tanısal önemi olduğu ve endoskopik olarak saptanan yüksek evre özofajit ile hiatal herni varlığında histopatolojik anormalliğin daha sık olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler: Çocuk, Endoskopi, Özofagus

Kaynakça

  1. Noble AJ, Drouin E, Tamblyn R. Design of predictive models for positive outcomes of upper and lower gastrointestinal endoscopies in children and adolescents. J Pediatr Gastroenterol Nutr 2008;46: 409-13.
  2. Liacouras CA, Furuta GT, Hirano I, Atkins D, Attwood SE, Bonis PA, et al. Eosinophilic esophagitis: Updated consensus recommendations for children and adults. J Allergy Clin Immunol 2011;128:3-20.
  3. Dahms BB. Reflux esophagitis: Sequelae and differential diagnosis in infants and children including eosinophilic esophagitis. Pediatr Dev Pathol 2004;7:5-16.
  4. Dent J. Microscopic esophageal mucosal injury in nonerosive reflux disease. Clin Gastroenterol Hepatol 2007;5:4-16.
  5. Chadwick LM, Kurinczuk JJ, Hallam LA, Brennan BA, Forbes D. Clinical and endoscopic predictors of histological oesophagitis in infants. J Paediatr Child Health 1997;33:388-93.
  6. Gordon C, Kang JY, Neild PJ, Maxwell JD. The role of the hiatus hernia in gastro-oesophageal reflux disease. Aliment Pharmacol Ther 2004;20:719-32.
  7. Scarpato E, D’Armiento M, Martinelli M, Mancusi V, Campione S, Alessandrella A, et al. Impact of hiatal hernia on pediatric dyspeptic symptoms. J Pediatr Gastroenterol Nutr 2014; 59:795-8.
  8. Ruigo`mez A, Wallander MA, Lundborg P, Johansson S, Rodriguez LA. Gastroesophageal reflux disease in children and adolescents in primary care. Scand J Gastroenterol 2010;45:139–46.

Nasıl atıf yapılır

1.
Akbulut UE, Sağ E, Çakır M. Özofagogastroduodenoskopi Yapılmış Çocuklarda Özofagus Patolojilerinin Değerlendirilmesi. Turk J Pediatr Dis. 2017;11(1):9-14. https://doi.org/10.12956/tjpd.2016.251