Öz

Amaç: Bu çalışmada akran zorbalığının tanınması ve önlemek amacıyla yapılması gerekenler konusunda önemli rolü olan pediatri asistanları ve uzmanlarının bu konu hakkındaki bilgi düzeyleri ile yaklaşımlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır.

Gereç ve Yöntemler: Araştırmaya Ankara il merkezinde çalışan pediatri asistanları ve uzmanları dahil edilerek hekimlerin akran zorbalığı konusundaki bilgi düzeyleri değerlendirildi.

Bulgular: Pediatri asistanları ve uzmanlarının yaklaşık yarısının (%48.9, n=152) meslek hayatları boyunca akran zorbalığına tanık oldukları tespit edilmiştir. Ancak bu konudaki bilgi düzeyleri yetersiz bulunmuş olup katılımcıların sadece %15.8’i (n=49) akran zorbalığına nasıl yaklaşacaklarını bildiklerini ifade etmiştir. Katılımcıların %15.4’ünün (n=48) akran zorbalığı ile ilgili risk faktörlerini bildiği ve bilenler arasında pediatri uzmanlarının sayısının (n=30) pediatri asistanlarından (n=18) daha fazla olduğu belirlenmiştir. Çalışmamızda katılımcıların sadece %4.8’inin (n=15) akran zorbalığı konusunda eğitim aldığı görülmüştür.

Sonuç: Tüm dünyada ve ülkemizde sık görülmekte olan akran zorbalığı ile ilgili olarak aileler, öğretmenler, okul yöneticileri ve hekimlere kritik görevler düşmektedir. Bu gruplar arasında özellikle çocuk hekimlerinin konuyla ilgili eğitimler alarak yeterli bilgi ve farkındalığa sahip olmaları, akran zorbalığının belirtilerini erken dönemde tespit edebilmeleri ve zorbalık mağdurlarının sayısını azaltmak için gerekli müdahaleleri etkin bir şekilde yapabilmeleri açısından çok önemlidir.

Anahtar Kelimeler: Zorbalık, Bilgi, Çocuk hekimi

Kaynakça

  1. Olweus D. Bullying at school: What we know and what we can do. Oxford: Blackwell Publishing 1993:140 pp.
  2. UNICEF. Investigating the prevalence and impact of peer abuse (bullying) on the development of Jamaica’s children; 2015.
  3. Çelenk TEA, Yıldızlar O. Investigation of high school students from bullying and victimization. Sağlık ve Yaşam Bilimleri Dergisi 2019;1:24-31.
  4. McClowry RJ, Miller MN, Mills GD. What family physicians can do to combat bullying. J Fam Pract 2017;66:82-9.
  5. Modecki KL, Minchin J, Harbaugh AG, Guerra NG, Runions KC. Bullying prevalence across contexts: a meta-analysis measuring cyber and traditional bullying. J Adolesc Health 2014;55:602-11.
  6. Yurdakul E, Dağcıoğlu BF. Aile Investigation of Knowledge Levels of Family Physicians and Pediatrists About Peer Victimization. Ankara Med J 2021;21:49-56.
  7. Pişkin M. Examination of Peer Bullying Among Primary and Middle School Children in Ankara. Education and Science 2010;35:175-89.
  8. Mohseny M, Zamani Z, Akhondzadeh Basti S, Sohrabi MR, Najafi A, Zebardast J, et al. Bullying and Victimization among Students Bears Relationship with Gender and Emotional and Behavioral Problems. Iran J Psychiatry 2019;14:211-20.
  9. Tural Hesapcioglu S, Tural MK. Prevalence of peer bullying in secondary education and its relation with high school entrance scores. Dusunen Adam 2018;31:347-55.
  10. Karabacak K, Ekşioğlu S, Öztunç M, Başçiçek F, Soydan E, Yaşar V. Bullying Among High School Students. Route Educational and Social Science Journal 2015;2:365-77.
  11. Ayas T. Zorbalığı Önlemede Tüm Okul Yaklaşımına Dayalı Bir Programın Etkililiği. Ankara, Türkiye: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü 2008.
  12. Kelleci M, Tel H, Akgül Gündoğdu N, Temel Mert Z. Evaluation of peer bullying, internet addiction, and psychological adaptation level of students aged 9-15. J Child Adolesc Psychiatr Nurs 2021;34:303-12.
  13. Tural Hesapcioglu S, Yesilova H, Ercan F. Bullying in schools and its relation with depressive symptoms, self-esteem, and suicidal ideation in adolescents. Anatolian Journal of Psychiatry 2018; 19:210-6.
  14. Ozada Nazim A, Duyan V. Bullying problem among high school students: The impact of school life. International Journal of School & Educational Psychology 2021;9:189–97.
  15. Waseem M, Paul A, Schwartz G, Pauze D, Eakin P, Barata I, et al. Role of Pediatric Emergency Physicians in Identifying Bullying. J Emerg Med 2017;52:246-52.
  16. Committee on Injury, Violence, and Poison Prevention. Policy statement--Role of the pediatrician in youth violence prevention. Pediatrics 2009;124:393-402.
  17. Hutson E, Melnyk B, Hensley V, Sinnott LT. Childhood Bullying: Screening and Intervening Practices of Pediatric Primary Care Providers. J Pediatr Health Care 2019;33:e39-e45.
  18. Stephens MM, Cook-Fasano HT, Sibbaluca K. Childhood Bullying: Implications for Physicians. Am Fam Physician 2018;97:187-92.
  19. Jones LM, Nolte K, O’Brien AJ, Trumbell JM, Mitchell KJ. Factors Related to Providers Screening Children for Behavioral Health Risks in Primary Care Settings. J Pediatr Nurs 2021;59:37-44.
  20. Wolke D, Lereya ST. Long-term effects of bullying. Arch Dis Child 2015;100:879-85.

Telif hakkı ve lisans

Telif hakkı © 2024 Yazar(lar). Açık erişimli bu makale, orijinal çalışmaya uygun şekilde atıfta bulunulması koşuluyla, herhangi bir ortamda veya formatta sınırsız kullanım, dağıtım ve çoğaltmaya izin veren Creative Commons Atıf Lisansı (CC BY) altında dağıtılmıştır.

Nasıl atıf yapılır

1.
Şeker Yıkmaz H, Çuhacı Çakır B, Duyan Çamurdan A. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Asistanları ve Uzmanlarının, Çocuklarda Akran Zorbalığı ile İlgili Bilgi Düzeylerinin Araştırılması. Turk J Pediatr Dis. 2024;18(6):381-386. https://doi.org/10.12956/tchd.1489820